Jak wydoić kozę? Jak prawidłowo doić ręcznie? Ile razy dziennie musisz doić? Jak wydoić kozę po raz pierwszy, wskazówki dla początkujących

Dziś hodowla kóz na podwórkach nie jest już rzadkością. Hodowla bydła wymaga znacznych inwestycji materialnych i wysiłku fizycznego, dlatego coraz częściej mieszkańcy wsi nabywają kozy.

Od dawna udowodniono, że mleko kozie jest zdrowsze niż mleko krowie. W swoim składzie jest bardzo zbliżony do składu mleka matki, jest aktywnie wykorzystywany w przemyśle spożywczym, medycynie ludowej i kosmetologii. Z tego powodu pytania dotyczące prawidłowego żywienia, utrzymania i zwiększania wydajności mlecznej kóz są obecnie bardzo istotne.

Przygotowanie zwierząt

Prawidłowy dojenie kóz jest głównym czynnikiem nie tylko uzyskania mleka, ale także zwiększenia mleczności . Istnieją podstawowe kroki w przygotowaniu kozy przed dojem, które należy wykonać, aby uzyskać produkt wysokiej jakości i uniknąć chorób zwierzęcia.

Obsługa wymienia

Przed udojem wymię należy umyć ciepłą wodą w celu rozluźnienia mięśni, zwiększenia wypływu mleka i utrzymania higieny. Bardzo ważne jest, aby raz w tygodniu myć wymiona przy użyciu detergentów dla dzieci lub mydła do prania.

Bezpośrednio przed dojem strzyki są czyszczone środkiem dezynfekującym poprzez zanurzenie ich w preparacie. Obecnie na rynku farmaceutycznym istnieje szeroka gama takich rozwiązań. Ta metoda przetwarzania jest stosowana niezawodnie w dużych gospodarstwach hodowlanych i na podwórkach.

W domu sutki zwierzęcia można czyścić antybakteryjnymi chusteczkami hipoalergicznymi i czystym, suchym ręcznikiem.

W ten sposób wymię zwierzęcia będzie chronione przed wnikaniem patogennych bakterii.

Masaż

Czas trwania masażu przed każdym dojem to około 2 minuty. Delikatne ugniatanie wymienia jest ważne dla prawidłowego i szybkiego wypływu mleka, pobudzenia ukrwienia i zapobiegania zapaleniu wymienia u kozy. Codzienny masaż będzie świetnym stymulantem zwiększającym mleczność.

Technika masażu jest bardzo prosta. Poradzi sobie z tym nawet początkujący. Delikatnie unieść jeden płat wymienia zwierzęcia i wykonać masaż lekkimi ruchami pocierania. Podobnie procedurę powtarza się z drugim płatem wymienia.

Higiena dojarki

Należy pamiętać, że dojenie odbywa się w specjalistycznej odzieży sanitarnej iz zakrytą głową. Ręce są dokładnie myte ciepłą wodą z mydłem i traktowane środkiem dezynfekującym.

W zimnych porach roku dłonie dojarki nie powinny mieć hipotermii. Może to spowodować pojawienie się pęknięć i wprowadzenie infekcjipodczas pracy z wymionami i mycia rąk należy używać wyłącznie gorącej wody. Zaleca się smarowanie dłoni tłustym kremem lub wazeliną. Właściwa pielęgnacja dłoni to podstawa higieny dojarki.

Aby zachować zdrowie i zapobiec przeciążeniu mięśni ramion, szczególnie wśród początkujących hodowców i specjalistów, dojenie należy wykonywać prawidłowo: pięścią i płynnymi ruchami. Optymalna prędkość doju to 75 uciśnięć strzyka na minutę z łokciami przyciśniętymi do ciała. Prawidłowa postawa podczas dojenia pozwoli uniknąć zmęczenia pleców i mięśni miednicy. Dla maksymalnego komfortu możesz użyć niskiej ławki.

Dla dojarki systematycznie ważne jest poddawanie się badaniom, monitorowanie stanu zdrowia i rutynowe badanie lekarskie.

Osoba może być nosicielem utajonej postaci chorób zakaźnych wywoływanych przez patogeny. Takie choroby są przenoszone przez kontakt i mogą dostać się do mleka.

Opcje dojenia

Kozę można doić rękami i przyrządami.

Aparat

Podczas dojenia maszyną należy przestrzegać instrukcji producenta. Każda konkretna marka dojarki ma swoją własną charakterystykę działania i połączenia. Przed użyciem urządzenia jego część robocza jest sterylizowana i sprawdzana pod kątem próżni.

Koza zostaje przywieziona na miejsce dojenia. Aby uzyskać wygodniejszy proces, możesz zrobić podium, na którym zwierzę będzie podczas dojenia.

Przed podłączeniem maszyny należy ręcznie odcedzić kilka kropel mleka do osobnego pojemnika. Miseczki mechanizmu są przymocowane do sutków i maszyna się włącza. Pod koniec dojenia resztę mleka usuwa się ręcznie, aby zapobiec powstawaniu zapalenia wymienia u zwierzęcia. Po użyciu dojarkę należy dokładnie umyć i wysuszyć.Po dojeniu zwierzę należy nakarmić i napoić.

Z reguły sprzętową metodę dojenia stosuje się na podwórkach i gospodarstwach o dużej populacji hodowlanej, dzięki czemu proces pracochłonny jest znacznie uproszczony.

podręcznik

Kozy doje się głównie ręcznie w gospodarstwie domowym. W ręcznej metodzie dojenia zwyczajowo rozróżnia się dwie opcje: mołdawską i pięść.

Powszechnie stosuje się dojenie pięściowe. Najpierw należy kciukiem i palcem wskazującym chwycić sutek bliżej wymienia, aby wypuścić kilka kropli mleka. Następnie sutki są ściskane pięścią bez użycia kciuka.

Mleko jest uwalniane i dojone.

Dojeń mołdawskich ras kóz wołowych. Po pierwsze, mleko jest odciągane z boku koziego ogona, podczas gdy wymię przylega. Następnie wymię całkowicie przykrywa się obiema rękami i wyciska mleko.

Ważne jest, aby postępować zgodnie z techniką doju dowolną metodą, ponieważ jest to sekret uzyskania wysokiej wydajności mlecznej.

Konstrukcja sutków zwierzęcia również wpływa na wybór techniki doju. Dojenie na pięść będzie najbardziej odpowiednie dla zwierząt z długimi strzykami; dla krótkich i małych strzyków lepiej jest doić palcami: kciukiem i palcem wskazującym w dół.

Dój kozy to proces, który wymaga dużo energii i pracy, nawet podczas użytkowania maszyny. Dlatego stworzenie specjalnego miejsca do dojenia będzie dobrą pomocą w gospodarstwie. Podium lub dojarkę można wykonać samodzielnie lub kupić gotowe. Pozwala nie tylko wygodnie doić kozę, ale także utrzymuje higienę wymienia i kopyt zwierzęcia.

Częstotliwość

Z reguły częstotliwość dojenia ustala sam hodowca. Istnieje wiele czynników, które również mogą wpływać na częstotliwość procesu: wiek kozy, jej rasa, żywienie, pora roku i okres laktacji. Koza jest zwykle dojona nie więcej niż 4 razy zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Jesienią i zimą całkowita mleczność spada, ponieważ zwierzęta trzymane są w zagrodach, aw ich diecie nie ma soczystych traw zwiększających ilość mleka. Kozy należy doić rano i wieczorem.

Latem wydajność mleka wzrasta ze względu na różnorodność diety, reżim dojenia zmienia się na trzy razy dziennie.

Jak doić po pierwszym owieniu?

Prawidłowa hodowla kozy pierwotnej często stanowi problem, nawet u doświadczonych rolników.

Istnieją dwie możliwości dojenia kozy po wykotowaniu:

  • naturalne, to znaczy bezpośrednio przez dzieci;
  • ręcznie.

W pierwszej opcji dzieci trzymane są razem z dorosłym zwierzęciem. Nakłada się je na wymię i odnawia mleko. W pierwszych dniach życia dzieci ssą wymiona do 20 razy dziennie. Przy dużym owieniu niemowlęta nieustannie przeszkadzają matce, pozostają głodne, laktacja może zmniejszyć się ze zmęczenia dorosłego zwierzęcia. W przypadku naturalnego mleka bardzo często dochodzi do uszkodzenia pęcherzyków wymienia. Aby skuteczniej wydoić kozę i uniknąć obrażeń, ważne jest, aby trzymać dzieci w oddzielnym zagrodie.

Kozy doić ręcznie sześć razy dziennie. W przypadku ustąpienia obrzęku wymienia konieczne jest nawet czterokrotne zmniejszenie tej ilości. Zwierzę staje się spokojniejsze i bardziej giętkie. Aby utrzymać laktację, odstępy czasu między dojeniami powinny być w przybliżeniu równe. Regularność rozwija wymię i poprawia wydzielanie. W tym okresie należy chronić zwierzę przed rozwojem mastitis, czyli innymi słowy zastojem i niedrożnością mleka. Aby uniknąć choroby, bardzo ważne jest masowanie każdego płata wymienia przed dojem.

Po pierwszym ocieleniu mogą pojawić się problemy. Kozy nie są podawane po raz pierwszy podczas dojenia, kopią. Zwierzę musi być uspokojone pysznym jedzeniem i życzliwym traktowaniem. Lepiej jest doić go 6 razy dziennie i karmić powstałe mleko dzieciom. Od drugiego tygodnia liczbę dojeń można zmniejszyć.

Po miesiącu mleko do karmienia rozcieńcza się wodą, a dieta kóz staje się bardziej zróżnicowana.

Doświadczeni rolnicy zalecają przygotowanie wymienia młodej kozy do dojenia na miesiąc przed jagnięciem, co pozwoli na szybkie i bezproblemowe dojenie zwierzęcia.

Konieczne jest codzienne szkolenie kozła do procesu doju, delikatnie głaszcząc i masując wymię rękami lub ciepłym ręcznikiem.

Dwa miesiące przed narodzinami dzieci stopniowo przestają doić kozę lub, innymi słowy, ją rozpoczynają. Najpierw zmniejsza się liczbę dojeń, a następnie przeprowadza się je raz na 2 dni.

Zdarza się również, że przed narodzinami dzieci marnowanie mleka trwa aż do samego porodu. W takim przypadku konieczne jest dojenie mleka o wysokiej jakości do ostatniej kropli, ponieważ zawarte w nim substancje i enzymy mogą być niezbędne dla kozy do wewnątrzmacicznego ukształtowania płodu.

Problemy i choroby

Trzymając kozę należy regularnie dbać o jej zdrowie. Zwierzę musi być aktywne i mieć dobry apetyt.

Objawy wskazujące na pogarszający się stan zdrowia:

  • zmniejszenie i zaprzestanie laktacji;
  • spadek temperatury uszu i kończyn zwierzęcia, wzrost ogólnej temperatury ciała;
  • szybkie oddychanie;
  • odmowa jedzenia.

Przyczyną choroby może być stan zapalny lub infekcja. W przypadku stwierdzenia powyższych objawów ważne jest, aby skontaktować się z lekarzem weterynarii, aby uzyskać właściwy schemat leczenia i zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby. Po ocieleniu u młodych osobników często występuje mastitis.

W celu zapobiegania konieczne jest trzymanie zwierząt w pomieszczeniach bez przeciągów i wystarczająco ciepłych podłogach, przestrzeganie warunków sanitarnych i uwzględnienie techniki doju.

Łatwo jest zidentyfikować zapalenie wymienia u kozy. Charakteryzuje się stwardnieniem wymienia i jest powikłaniem zapalenia. Śluz i ropa mogą przedostać się do mleka, pogarsza się jakość mleka, powiększają się węzły chłonne pod wymieniem. Aktywność zwierzęcia jest znacznie zmniejszona.

Leki miejscowe i antybiotyki domięśniowe mogą być przepisane przez lekarza weterynarii. W domu możesz samodzielnie zrobić mieszankę kamfory i wybielanych olejków. Taką kompozycję wciera się w chore wymię kozy.

Zakaźną postacią zapalenia jest paciorkowcowe zapalenie sutka. Jeśli nie przestrzega się higieny zwierzęcia i dojarki, bakteria przedostaje się do kanałów strzykowych i szybko się rozprzestrzenia. Przy tego typu chorobach może wystąpić obrzęk wymienia, charakterystyczny trądzik i stan zapalny, może wystąpić zaczerwienienie, gwałtownie spada objętość mleka, a mleko ma gorzki smak.

Leczenie należy rozpocząć na samym początku choroby, aby zapobiec przejściu choroby do postaci przewlekłej. Szybka diagnoza i przepisane leczenie pozwolą szybko poradzić sobie z chorobą. Weterynarz przepisuje leki, lekki masaż wymion i ścisłe przestrzeganie higieny zwierząt podczas leczenia.

Niewłaściwa pielęgnacja zwierząt, złe odżywianie, brak pielęgnacji wymion mogą powodować pęknięcia sutków. W przypadku stwierdzenia blizn, otarć i innych defektów skórnych na wymieniu, uszkodzone miejsca są traktowane kwasem borowym i smarowane wazeliną przed dojem. Stosowanie jodu i maści antyseptycznych sprzyja gojeniu się ran.

Siniak może wywołać choroby wymion. W miejscu zranionej tkanki temperatura wzrasta, pojawia się pieczęć. W ciągu pierwszych 3 dni zaleca się nie dotykać miejsca urazu.

W przypadku zasinienia w diecie kozy należy zmniejszyć ilość spożywanego płynu. Zaleca się leczenie miejsca urazu jodem, wykonanie zimnego kompresu. Antybiotyki są przepisywane przez lekarza weterynarii, aby uniknąć rozprzestrzeniania się procesu zapalnego.

Jak wydoić pierwszą cielę kozę opisano w następnym filmie.