Clerodendrum (62 zdjęcia): opieka nad kwiatem w domu. Opis „drzewa losu” autorstwa Wallicha i Inerme, Schmidta i innych gatunków. Metody reprodukcji

Clerodendrum lub volcameria jest uwielbiane przez wielu hodowców kwiatów i projektantów krajobrazu. Roślina jest ceniona za długie i obfite kwitnienie i jest aktywnie wykorzystywana do zagospodarowania terenu, szklarni wewnętrznych i ogrodów frontowych.

Opis

Clerodendrum (łac. Clerodendrum) to roślina podobna do liany lub krzewu, charakteryzująca się bujnym i długim kwitnieniem. W tłumaczeniu ze starożytnej greki słowo „clerodendrum” jest tłumaczone jako „drzewo losu” , a cała historia gatunku owiana jest wieloma wierzeniami i legendami. Na przykład rdzenni mieszkańcy wyspy Jawa wierzyli, że ofiarowana gałąź rośliny może drastycznie zmienić los człowieka, dając mu ważną szansę.

Wśród starożytnych Rzymian volcameria uważana była za amulet miłości i była prezentowana bogini Wenus, będąc główną ozdobą jej świątyń. W krajach europejskich szczyt popularności klerodendrum przypadł na połowę XIX wieku, kiedy to roślina zaczęła być aktywnie uprawiana w szklarniach i ogrodach kwiatowych. Nieco później stał się przedmiotem szczególnej uwagi hodowców, którzy krzyżując różne gatunki otrzymali dużą liczbę pięknych odmian.

Clerodendrum jest przedstawicielem rodziny Lamiaceae i występuje w środowisku naturalnym w tropikalnych rejonach Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, a także na wyspach Oceanu Indyjskiego i Australii. Wśród szerokiej gamy gatunków występują zarówno formy zimozielone, jak i liściaste, a winorośle osiągają 4 m, a przedstawiciele krzewów z rodzaju rosną tylko do dwóch. Czworościenne łodygi roślin mają gładką oliwkową lub czerwono-brązową skórkę i pokryte są przeciwległymi liśćmi ogonków o jasnym szmaragdowym kolorze. Kształt blaszek liściowych zależy od odmiany rośliny i może być sercowaty, owalny lub jajowaty. Długość liści waha się od 8 do 20 cm, a krawędzie mogą mieć solidną lub drobno ząbkowaną strukturę. Powierzchnia blaszek ma wyraźne żyłkowanie z wyraźnie widocznym wgłębieniem wzdłuż żyły centralnej i bocznej.

8 zdjęć

Kwiatostany clerodendrum składają się z małych i bardzo pięknych kwiatów, znajdują się na wierzchołkach pędów lub kątach liści i mają strukturę typu corymb lub paniculate. Dzięki długim szypułkom wyglądają bardzo elegancko i wyglądają jak bujne bukiety. Miseczki mają kształt dzwonu i są podzielone na 5 płatków, a ich średnica może dochodzić do 2,5 cm Korona jest pomalowana na kontrastowe kolory, a od jej środka wyrastają długie i cienkie pręciki, często osiągające 3 cm.

Okres kwitnienia większości volcamerii trwa od kwietnia do września i towarzyszy mu bardzo przyjemny aromat. Co więcej, pachną nie tylko kwiaty, ale także liście, a każdy gatunek ma swój niepowtarzalny zapach. Przylistki klerodendrum są wystarczająco duże i pozostają na krzaku do czasu uśpienia, powodując między innymi wrażenie ciągłego kwitnienia. Po kwitnieniu na większości roślin pojawiają się pomarańczowe owoce, które są podłużne, osiągają długość 1 cm i zawierają pojedyncze nasiono.

Ze względu na swoje wysokie walory dekoracyjne i bezpretensjonalność, klerodendrum znajduje szerokie zastosowanie jako roślina doniczkowa, dekorując parapety i ogrody zimowe kwiatostanami motyli, a także w fitoprojektowaniu, gdzie z jego pomocą wykonuje się ogrodnictwo wertykalne.

Rodzaje i odmiany

Rodzaj Clerodendrum ma ogromną liczbę gatunków i odmian, ale nie wszystkie z nich są używane jako rośliny doniczkowe. Poniżej znajduje się przegląd najpopularniejszych gatunków, które są często używane przez hodowców do uprawy w domu i ogrodnictwie.

  • Ugandyjski clerodendrum (łac.Clerodendrum ugandense) występuje w postaci krzewu w kształcie liany z szerokimi lancetowatymi liśćmi i dwukolorowymi kwiatostanami: górne i boczne płatki są koloru niebieskiego, a dolny pomalowany na fioletowo. Charakterystyczną cechą gatunku jest czas kwitnienia: wyblakłe kwiatostany są szybko zastępowane nowymi, dając wrażenie ciągłego procesu. Roślina dobrze rośnie w otwartym terenie i może osiągnąć wysokość 3 metrów w ciągu kilku miesięcy. Uprawiane w domu krzewy są bardziej zwarte, ale wymagają stałego formowania korony i kompetentnego przycinania. Roślina należy do kategorii gatunków odpornych na suszę i wybacza swoim właścicielom nieostrożność w podlewaniu.
  • Wallich's Clerodendrum (Prospero) (łac. Clerodendrum wallichii) występuje w postaci wiecznie zielonego krzewu o gładkich liściach, pokrytego jasnobiałymi kwiatostanami z długimi zwisającymi pręcikami. Ze względu na swój spektakularny wygląd kwiat nazywany jest „welonem panny młodej” lub „welonem panny młodej”. Krzew ma czerwono-zielone gałęzie z ciemnozielonymi podłużnymi liśćmi o długości 5-8 cm, w międzywęźlach których kwitną piękne białe kwiaty.

Gatunek wyróżnia się wymagającą pielęgnacją i potrzebuje długiego dnia światła i dużej wilgotności.

  • Clerodendrum Inerme to różnorodny gatunek o pięknych, bogatych szmaragdowych liściach. Na owalnych, podłużnych blaszkach liściowych wyraźnie widoczne są jasnozielone żyłki marmuru, co nadaje krzakowi niepowtarzalny wygląd. Kwiaty mają ciemnofioletowy kolor, a dzięki długim zwisającym pręcikom są bardzo podobne do jasnych i wdzięcznych motyli.

Ogólnie gatunek należy do bezpretensjonalnych, jednak jak każda roślina wymaga stworzenia sprzyjających warunków.

  • Clerodendrum Splendens (łac. Clerodendrum Splendens) to wiecznie zielony krzew o długich, kręconych łodygach. Liście są ułożone przeciwnie i rosną w okółki po 3 sztuki. Charakteryzują się okrągłymi kształtami, mają podstawę w kształcie serca i dorastają do 8 cm długości. Szypułki wyrastają z zatok liściowych i są gęstymi skupiskami szkarłatnych kwiatów. Dzięki stworzeniu sprzyjających warunków i odpowiedniej pielęgnacji gatunek może kwitnąć przez cały rok.
  • Clerodendrum Thomsonia (łac. Clerodendrum Thomsoniae) jest liściastą lianą drzewiastą i wymaga regularnego przycinania. Roślinę wyróżnia bardzo efektowne kwitnienie, podczas którego na tle śnieżnobiałych wypustek kwitną czerwone kwiaty ze zwisającymi z nich wydłużonymi pręcikami. W krajach Azji Południowo-Wschodniej kwiat ten znany jest jako „niewinna miłość” i nie jest zalecany do uprawy niezamężnym dziewczętom ze względu na ryzyko nieodwzajemnionej miłości. Gęste ciemnozielone liście osiągają 12 cm długości, a na jasnobiałych, dzwonkowatych wypustkach kwitną małe szkarłatne kwiaty z wydłużonymi kremowymi pręcikami. Kwitnienie trwa od końca marca do czerwca, ale jeśli warunki do jej uprawy są bardziej niż sprzyjające, winorośl może zakwitnąć jesienią. Gatunek dobrze znosi suszę i świetnie czuje się w temperaturach nie niższych niż 15 stopni.
  • Clerodendrum Bungei (łac.Clerodendrum Bungei) to piękna liana wspinaczkowa o dość szybkim wzroście. Liście mają piękny liliowy odcień, a końce pędów ozdobione są dużymi kulistymi kwiatostanami o ciemnoróżowym kolorze. W procesie kwitnienia, który trwa przez całe lato, kwiaty trochę się rozjaśniają iz daleka przypominają fajerwerki.
  • Najdelikatniejsze clerodendrum (łac. Clerodendrum speciosissimum) jest reprezentowane przez wiecznie zielony krzew osiągający wysokość 3 m. Liście w kształcie serca mają miękkie, przyjemne w dotyku krawędzie, długie, jasnoczerwone ogonki i znajdują się naprzeciwko na czworościennym pniu. Kwiatostany mają kształt wiechy i składają się z małych kwiatów z ciemnoczerwonymi rogami i fioletowymi kielichami. Kwitnienie trwa od początku czerwca do końca września i charakteryzuje się bogactwem i jasnością kolorów.
  • Pachnące clerodendrum (Clerodendrum fragrans) reprezentowane jest przez zimozielony krzew, który może dorastać do 2 m. Liście i łodygi rośliny mają miękkie brzegi, dzięki czemu są bardzo przyjemne w dotyku. Kwiaty frotte z lekko różowawą częścią zewnętrzną wydzielają wyśmienity aromat z nutą cytrusów i fiołków. W warunkach wewnętrznych, przy dobrej pielęgnacji, roślina może kwitnąć prawie przez cały rok.
  • Clerodendrum Schmidt, znany również jako „Chains of Glory” (łac. Clerodendrum schmidtii) , wygląda jak „welon panny młodej” (clerodendrum Wallicha) i jest obszernym krzewem. Kwiatostany gromady, osiągające długość 50 cm, składają się z pachnących kwiatów i zwisają w śnieżnobiałej kaskadzie. Kwitnienie trwa prawie cały rok z krótkimi przerwami. Miesiące zimowe nie są wyjątkiem, w tym okresie krzew może kwitnąć nawet dwa razy.
  • Clerodendrum Speciosum (finest) to gatunek hybrydowy uzyskany przez skrzyżowanie Clerodendrum Thomson i Clerodendrum brilliant. Roślina charakteryzuje się cienkimi, bladoczerwonymi łodygami i dużymi, sercowatymi liśćmi z wełnistym brzegiem. Kwiatostany są racemiczne i składają się z szkarłatnych kwiatów z wydłużonymi pręcikami i liliowo-różowymi kielichami. Kwiaty długo pozostają na krzaku, nadając mu atrakcyjny wygląd. Ze względu na hybrydowe pochodzenie nasion, ten specialozum nie produkuje i rozmnaża się tylko przez sadzonki.
  • Clerodendrum calamitosum (łac. Clerodendrum calamitosum) to niewielki krzew o pięknym kwitnieniu i delikatnym słodkim aromacie, który jest szczególnie wyczuwalny w godzinach wieczornych. Śnieżnobiałe kwiaty mają kształt motyla, dlatego niejasno przypominają kwiatostany gatunków ugandyjskich.

Roślina dobrze nadaje się do uprawy domowej i kwitnie od końca zimy.

  • Clerodendrum incisum to bardzo piękna i bezpretensjonalna odmiana. Kwiat jest bardzo zwarty: wysokość dorosłego krzewu nigdy nie przekracza 70 cm.Śnieżnobiałe kwiaty osadzone są na wydłużonych szypułkach, mają długie szkarłatne pręciki i zwisają w gronach z gałęzi. Kwitnienie trwa przez cały rok z krótkimi przerwami. Roślina ma aksamitne, przyjemne w dotyku, ciemnozielone liście i dobrze rozmnaża się z sadzonkami. Kwiat preferuje jasne światło i rośnie bardzo energicznie.
  • Clerodendrum "Champagne Spray" (Clerodendrum sahelangii) to piękna, wytrzymała i raczej rzadka roślina, która nadaje się zarówno do uprawy w ogrodzie jako jednoroczna, jak i do uprawy w pomieszczeniach. Krzew ma proste gałęzie, z których w miesiącach wiosennych i letnich zwisają piękne białe kwiaty o długich nogach, przypominające sprayem szampana.

Odmiana rośnie bardzo szybko, wymaga obfitego podlewania i absolutnie nie jest wybredna pod względem oświetlenia, dlatego można ją umieszczać zarówno na otwartym słońcu, jak iw półcieniu.

Lądowanie

Przed sadzeniem lub przesadzaniem clerodendrum konieczne jest przygotowanie gleby odżywczej. W tym celu próchnicę liści, ziemię gliniastą, piasek rzeczny i torf miesza się w równych proporcjach lub w sklepie kupuje się gotowe podłoże. Podczas samodzielnego przygotowywania mieszanki najważniejsze jest, aby nie „przesadzić” z torfem, ponieważ clerodendrum wymaga lekko kwaśnej gleby o pH od 5 do 6,5 jednostki. Zakupiona gleba przeszła już niezbędną obróbkę i jest całkowicie gotowa do użycia, ale domowa kompozycja musi być dobrze zdezynfekowana.

Aby to zrobić, mieszaninę oczyszcza się z drobnych mechanicznych zanieczyszczeń i resztek roślinnych, po czym rozprowadza się cienką warstwą na blasze do pieczenia. Następnie piekarnik nagrzewa się do 200-220 stopni i umieszcza w nim ziemię na 20 minut. Jeśli nie można korzystać z piekarnika, można zastosować następującą metodę: wlać trochę wody do rondla i naciągnąć na niego miękką, przepuszczalną ściereczkę. Następnie wylewa się cienką warstwę podłoża na materiał i rozpala ogień. Po zagotowaniu wody glebę pozostawia się do dezynfekcji na 10-15 minut, następnie usuwa się, a na jej miejsce wlewa się nową porcję.

Przeszczep dorosłych przeprowadza się wiosną - gdy tylko roślina wyjdzie ze stanu uśpienia i przygotuje się do aktywnego zwiększenia zielonej masy. Zabieg przeprowadza się w razie potrzeby, gdy roślina mocno urosła i istnieje ryzyko przewrócenia się doniczki. Aby to zrobić, wybierz duży stabilny pojemnik, który jest o 2-4 cm szerszy niż poprzedni, uformuj warstwę drenażową na dnie keramzytu lub kamyków rzecznych o grubości co najmniej 3-4 cm i wlej niewielką warstwę podłoża odżywczego.

Następnie, przenosząc roślinę do nowej doniczki, zachowując w jak największym stopniu integralność glinianej bryły. Brakującą ziemię wylewa się wzdłuż krawędzi i lekko ubija. Kwiat umieszcza się w spokojnym, umiarkowanie zacienionym miejscu, a po 2-3 dniach dokładnie zwilża. Ponadto clerodendrum jest usuwane na pierwotne miejsce i przenoszone do ogólnego schematu opieki.

Świeżo zakupione rośliny przesadzamy o każdej porze roku. Aby to zrobić, roślina ma 2-3 tygodnie na dostosowanie się do nowych warunków temperatury i wilgotności, a dopiero potem zaczynają ją przeszczepiać. Aby to zrobić, lekko potrząśnij garnkiem i ostrożnie oddziel ziemię od jego ścian cienkim patyczkiem. Następnie przesadza się roślinę wraz z glinianą bryłą, umieszcza na środku nowej doniczki i dodaje brakującą ziemię.

Przez pierwsze pięć lat zaleca się przesadzanie młodej rośliny corocznie, a od szóstego roku życia raz na 3 lata.

Opieka

Domowa hodowla clerodendrum wymaga stworzenia sprzyjających warunków dla temperatury, wilgotności i światła, a także obejmuje regularne podlewanie, karmienie i terminowe przycinanie.

Oświetlenie

Volkameria to bezpretensjonalna kultura i równie dobrze postrzega zarówno dobrze oświetlone miejsce, jak i półcień. Jednak doświadczeni kwiaciarnie zalecają umieszczenie rośliny w lekko zacienionym miejscu i niedopuszczenie do długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie promienie ultrafioletowe na jej koronie. Najlepszą opcją na umieszczenie klerodendrum będą okna wschodnie lub zachodnie , w których przez jedną część godzin dziennych rośliny będą oświetlane promieniami słońca, a pozostały czas będzie w cieniu. Jeśli kwiat zostanie umieszczony w pobliżu okna północnego, będzie mu bardzo brakowało światła, dlatego jego kwitnienie będzie nieregularne i rzadkie. W takich przypadkach zaleca się stosowanie fitolampów w celu zwiększenia jasności oświetlenia i wydłużenia godzin dziennych.

Temperatura i wilgotność

Clerodendrum nie wymaga tworzenia żadnego specjalnego reżimu termicznego i dobrze rośnie w normalnej temperaturze pokojowej 20-25 stopni. Zimą, gdy roślina jest w stanie spoczynku, zaleca się przenieść ją do chłodniejszego pomieszczenia o temperaturze 15-18 stopni. W miesiącach letnich doniczki można wynieść na zewnątrz, na balkon lub na otwartą werandę, pod warunkiem, że temperatura w nocy nie spadnie poniżej 15 stopni.

Pod względem wilgotności volcameria jest rośliną dość wilgotną. Kwiat wymaga zwiększonej wilgotności w pomieszczeniu i regularnego opryskiwania. Roślinę należy nawadniać tylko miękką, osiadłą wodą, w przeciwnym razie na liściach może pojawić się białawy, brzydki nalot.

W miesiącach zimowych kwiat umieszcza się jak najdalej od grzejników i podejmuje się dodatkowe środki w celu zwiększenia wilgotności powietrza. Aby to zrobić, użyj nawilżaczy elektrycznych lub umieść palety z mokrymi kamyczkami w bezpośrednim sąsiedztwie kwiatów.

Podlewanie

Pomimo obecności gatunków odpornych na suszę, większość klerodendrum nadal wymaga obfitego i terminowego podlewania. Konieczne jest nawilżenie roślin, ponieważ górna warstwa podłoża wysycha, jednocześnie zapobiegając wysychaniu glinianej bryły. Do podlewania lepiej jest używać miękkiej, osiadłej wody. Zimą podlewanie jest znacznie zmniejszone i jest sterowane temperaturą powietrza. Zatem im mniej stopni w pomieszczeniu, tym mniej złego powinno być podlewanie.

W stanie spoczynku podlewanie można zastąpić opryskaniem strefy korzeni, co wykonuje się miękką wodą o temperaturze pokojowej.

Top dressing

Clerodendrum należy karmić przez cały sezon wegetacyjny - od połowy kwietnia do września. Aby to zrobić, możesz użyć dowolnego kompleksu nawozów mineralnych przeznaczonych do roślin kwitnących. Wybierając lek, lepiej jest preferować produkty o niskiej zawartości azotu. Wynika to z faktu, że jego nadmiar wywołuje aktywny wzrost zielonej masy, dzięki czemu roślina może nie mieć zasobów do kwitnienia. Najlepszą opcją byłyby kompleksy fosforowo-potasowe, które zaleca się stosować raz w miesiącu. Oprócz opatrunków mineralnych clerodendrum wymaga również płynnych dodatków organicznych, które rozcieńcza się zgodnie z instrukcją i nakłada co 2 tygodnie.

Na początku jesieni przerywa się karmienie i przygotowuje roślinę do stanu spoczynku.

Przycinanie

Clerodendrum należy do szybko rosnących roślin i jeśli nie jest pielęgnowany, kwiat może osiągnąć absolutnie gigantyczne rozmiary. Roślinę należy przycinać wiosną, skracając pędy do 1/3 długości i szczypiąc końce pędów. Kwiat bardzo dobrze znosi zabieg i łatwo przyjmuje postać krzewu, drzewa lub elastycznej winorośli. Oprócz zwiększenia dekoracyjności przycinanie sprzyja odmłodzeniu roślin i prowokuje pojawienie się kwiatów na młodych pędach. W okresie wegetacji pasierbów należy usuwać, a suche, chore lub uszkodzone pędy wycinać. Odcięte części mogą służyć jako doskonały materiał do szczepienia, głównym warunkiem będzie obecność co najmniej dwóch punktów wzrostu.

Podczas uprawy clerodendrum w otwartym terenie przycina się również rośliny krzewiaste, a gatunki liana są zaopatrywane w dodatkowe podpory. Jeśli konieczne jest uformowanie łodygi, wybiera się najsilniejszą łodygę i odcina od niej wszystkie procesy boczne. Gdy osiągną wysokość 50 cm, odcinają je, a następnie szczypią młode pędy. Rezultatem jest piękne drzewo, z którego wszystkie niższe procesy wywodzące się z szyjki korzeniowej są regularnie odcinane w przyszłości.

Okres uśpienia

Zimowanie jest bardzo ważnym etapem w procesie uprawy klerodendrum. Roślina zaczyna się do niej przygotowywać natychmiast po ostatnim jesiennym kwitnieniu i pojawieniu się nasion. W tym okresie gatunki liściaste zaczynają zrzucać liście i wyblakłe kwiatostany, a rośliny zimozielone ograniczają się tylko do upuszczania suszonych kwiatów. Gdy tylko roślina zacznie się przygotowywać, konieczne jest stworzenie wszystkich niezbędnych do tego warunków, a mianowicie minimalnej wilgotności, temperatury 12-15 stopni i braku jasnego światła słonecznego.

Jeśli to możliwe, należy unikać wczesnego przebudzenia rośliny, które może być wywołane wydłużeniem się godzin dziennych i wzrostem temperatur. Roślinę należy wybudzić dopiero pod koniec lutego, przenosząc ją na stałe (letnie) miejsce i stopniowo zwiększając intensywność podlewania. Zwykle w pierwszej dekadzie marca klerodendrum jest już całkowicie wyprowadzone ze snu zimowego, zaczyna tworzyć zieleń i przygotowuje się do powstania jajników.

Metody reprodukcji

Volcameria może być rozmnażana przez nasiona i sadzonki.

Metoda nasion

Metodę tę stosuje się tylko w przypadkach, gdy nie ma możliwości przecięcia łodygi lub podczas prac hodowlanych. Aby to zrobić, pod koniec zimy mieszaninę ziemi składającą się z piasku, torfu i darni wlewa się do płytkich pojemników, zwilża i sadzi nasiona. Następnie sadzonki przykrywa się szkłem lub gęstym polietylenem, a pudełka umieszcza się w ciepłym, dobrze oświetlonym miejscu. Każdego dnia usuwa się folię lub szkło, a podłoże jest napowietrzane przez 10-15 minut. Opryskiwanie gleby wykonuje się w razie potrzeby, utrzymując ją w wilgoci.

Pierwsze pędy pojawiają się zwykle po 1,5-2 miesiącach, po czym mini szklarnia zostaje zdemontowana i otwarta. Clerodendrum rośnie dość szybko i wkrótce na młodych pędach zaczynają pojawiać się pierwsze liście. Gdy tylko ich liczba osiągnie cztery, pędy nurkują w oddzielnych pojemnikach o średnicy 6-10 cm, umieszczając w każdej doniczce od 1 do 3 roślin.

Proces adaptacji młodych pędów następuje dość szybko i po 1-2 tygodniach zaczynają one szybko rosnąć.

Sadzonki

Ta metoda jest skuteczna i tania oraz pozwala w krótkim czasie zdobyć nową roślinę. Jako materiał do sadzenia można użyć cięcia z 2-3 międzywęźlami uzyskanymi podczas przycinania. Umieszcza się go w pojemniku z przefiltrowaną przegotowaną wodą, dodając pokruszony węgiel aktywny w ilości 3 tabletek na szklankę wody. Słoik umieszczony jest w dobrze oświetlonym, ciepłym miejscu i chroniony przed przeciągami. Najlepszą opcją byłby parapet okna zachodniego lub wschodniego, najważniejsze jest to, że z ramy i szyby nie wydobywa się zimne powietrze.

Po chwili korzenie zaczną wykluwać się na rączce, a po osiągnięciu długości od 3 do 5 cm pęd przesadza się do osobnej doniczki o średnicy nie większej niż 7 cm, a następnie kiełkuje się szklanym słojem lub wyciętą plastikową butelką i ukorzeniają, aż pojawi się pierwszy liść. Każdego dnia mini szklarnię czyści się przez 10-15 minut, wietrząc pędy, nawilżając podłoże w razie potrzeby. Gdy tylko pojawią się pierwsze liście, czapka jest usuwana, a clerodendrum jest przenoszone na ogólny schemat pielęgnacji i hodowane w tym samym pojemniku do następnej wiosny. Rok później roślina jest przeszczepiana do doniczki o średnicy 10-12 cm i nadal rośnie w zalecanych warunkach. W tym czasie pędy są szczypane co najmniej kilka razy, przyspieszając w ten sposób ich aktywny wzrost i przyczyniając się do większego rozgałęzienia.

Choroby i szkodniki

Clerodendrum ma doskonałą odporność i rzadko choruje. Dlatego nieprawidłowości rozwojowe są częściej spowodowane błędami w opiece niż chorobami zakaźnymi. Poniżej znajduje się przegląd najczęstszych problemów, a także możliwych przyczyn i rozwiązań.

  • Jeśli liście Clerodendrum żółkną i więdną, najprawdopodobniej jest to spowodowane niewystarczającym podlewaniem. W takim przypadku zaleca się ostrożne przycinanie pożółkłych liści i regularne nawilżanie rośliny.
  • Jeśli liście wraz z pąkami wyschną i odpadną, przyczyną może być nadmierna suchość powietrza w pomieszczeniu. Aby go wyeliminować, zaleca się częstsze stosowanie środków nawilżających i spryskiwanie rośliny.
  • Jeśli blaszki liści są pokryte brązowymi plamami, najprawdopodobniej jest to oparzenie słoneczne. W takim przypadku konieczne jest albo zacienienie rośliny, albo stworzenie dla niej rozproszonego światła. Można to zrobić za pomocą gazy naciągniętej na okno lub tiulowej zasłony.
  • Duża odległość między dwoma sąsiednimi międzywęźlami a gołą łodygą jest często wynikiem niedostatecznego oświetlenia. W takich przypadkach zaleca się umieszczenie rośliny bliżej słońca lub zaaranżowanie dodatkowego oświetlenia fitolampem.
  • Długi brak kwitnienia jest często spowodowany niewłaściwą organizacją okresu spoczynku lub niezrównoważonym karmieniem. Przeszczepienie go na świeże podłoże i obowiązkowy sen podczas zimowania pomoże rozkwitnąć rośliny. Aby to zrobić, od drugiej połowy października kwiat przenosi się do chłodniejszego pomieszczenia i zmniejsza się podlewanie. Niektóre gatunki w tym czasie całkowicie zrzucają liście, co nie powinno budzić niepokoju: po zimowym odpoczynku i wiosennym przycięciu roślina szybko wyrośnie na zieloną masę i stanie się jeszcze piękniejsza.
  • Chloroza, której głównymi objawami są zmniejszenie intensywności koloru, pojawienie się zażółcenia i zmiana kształtu blaszek liściowych, jest często wynikiem braku jednego lub drugiego pierwiastka śladowego w glebie. Choroba nie jest śmiertelna i można ją dobrze wyleczyć, stosując kompleks nawozów mineralnych.
  • Mączniak prawdziwy jest często wynikiem podlewania bardzo zimną wodą, dlatego do nawilżania należy używać wyłącznie cieczy podgrzanej do temperatury pokojowej.

Jeśli chodzi o szkodniki, najczęściej atakowanymi przez clerodendrum są mączliki, owady łuskowate i przędziorków. Powodem ich pojawienia się jest zbyt suche powietrze w pomieszczeniach. Możesz całkowicie pozbyć się owadów za pomocą nowoczesnych środków owadobójczych. Przetwarzanie zaleca się przeprowadzać w dwóch lub trzech przejściach, z tygodniową przerwą między nimi.

Tarczę możesz pokonać Bona Forte, Aktaroy i Aktellik, a do niszczenia mączlików i przędziorków lepiej jest użyć Confidora lub Fitovermu.

Jeśli nie można kupić specjalnych preparatów, możesz wypróbować metody ludowe. Aby to zrobić, clerodendrum podlewa się naparem cebuli lub czosnku. Większość szkodników nie toleruje ich specyficznego zapachu i odchodzi.

Aby uzyskać informacje na temat uprawy klerodendrum, zobacz poniższy film.