Świnia (24 zdjęcia): opieka nad plumbago w domu. Odmiany niebieskie i czerwone, różowe i inne

Świnia, która ma duże, luźne kwiaty, niewiele przypomina inne rośliny. Wymaga od hodowców spełnienia wielu wymagań dotyczących opieki i warunków umieszczania.

Opis

Świnia, inaczej plumbago, jest najczęściej uprawiana jako kultura wannowa, chociaż w domu czuje się całkiem dobrze. Chociaż w naturze rozwija się kilkanaście gatunków tej rośliny, wśród ogrodników najczęściej używany jest tylko jeden z nich - w kształcie uszu lub peleryny. Najczęściej ołów jest uprawiany jako krzew, chociaż można pozwolić, aby rozwijał się jako winorośl. W takim przypadku wygodniej jest umieścić go na stojakach lub w zawieszonych pojemnikach. Długość nieelastycznych pędów może dochodzić do metra, a nawet do dwóch.

Blaszki lancetowato-owalne mają dwa przylistki. Ich długość to około 7 centymetrów. Na pędach lekkie płytki układane są naprzemiennie. Kwiaty mają symetryczną koronę na długiej podstawie, składającą się z 5 płatków. Średnica otwartego pąka sięga 3 centymetrów. Kwiatostany tworzą się na wierzchołkach pędów. Płatki są pomalowane na delikatny niebieski, śnieżnobiały lub szkarłatny.

Odmiany

Najczęściej w domu hodowana jest niebieska świnia w kształcie ucha lub czerwona lub różowa świnia indyjska. Ponadto istnieje świnia cejlońska, która jest niewielką częścią rodziny. Jej białe zabarwienie przyciąga wielu hodowców, a zielarze często używają tej rośliny do rozwiązywania pewnych problemów zdrowotnych.

Bylina Ampel osiąga wysokość do 70 centymetrów. Długie łodygi pokryte są małymi ciemnozielonymi liśćmi osadzonymi na krótkich łodygach. Średnica kwiatu to około 3 centymetry, a kwiatostany przypominają parasole zwisające z gałęzi. Jeśli świnia cejlońska jest trzymana w ciepłym i dobrze oświetlonym miejscu, jej kwitnienie może trwać od połowy maja do września.

Lądowanie

Roślina będzie się świetnie czuła, jeśli umieścisz ją na najlżejszym parapecie, którego okna wychodzą na południe lub w jakimkolwiek częściowo południowym kierunku. Po zachodniej stronie ilość światła będzie niewystarczająca, a po wschodniej liście mogą czasem ulec spaleniu. Zasadniczo bezpośrednie światło słoneczne nie jest niebezpieczne dla ołowiu. Wyjątkiem może być sytuacja, gdy kwiat jest wystawiony na południowe słońce, ale nie jest wentylowany.

Jeśli przez większość dnia utrzyma się rozproszone oświetlenie, a rano i wieczorem bezpośrednie promienie częściowo opadną, to ołów będzie się świetnie czuł i zachwyci właścicieli pięknym kwitnieniem.

Zmieniając siedlisko kwiatu lub zwiększając intensywność naświetlenia, należy działać stopniowo, gdyż nie reaguje on dobrze na nagłe wahania.

W okresie wegetacji i kwitnienia do ołowiu nie są potrzebne sztuczne lampy, ale zimą rozsądne jest umieszczanie fitolampów obok doniczek, aby znormalizować długość godzin dziennych. W przeciwnym razie pędy zaczną się brzydko rozciągać, a wystarczająca część liści odpadnie. Prosiaczek czuje się dobrze obok innych winorośli lub mniejszych kwiatów. Roślina słabo reaguje na ciepło. Jeśli z przyczyn naturalnych temperatura przekroczy 22-23 stopnie, ważne będzie znaczne zwiększenie wskaźnika wilgotności, a także zapewnienie stałego dopływu świeżego powietrza.

Lepiej jest wybrać podłoże, które jest przepuszczalne i nasycone przydatnymi elementami. Świnia dobrze reaguje na lekko kwaśną glebę zawierającą wystarczającą ilość torfu. Mieszankę gleby można kupić w postaci gotowej, przeznaczonej do roślin kwitnących lub samodzielnie. W drugim przypadku stosuje się 2 części torfu, 1 część torfu i 1 część piasku.

Nowe krzewy ołowiu pojawiają się z nasion lub sadzonek. Nasiona wysiewa się w wilgotnej mieszance gleby złożonej z piasku i zwykłej gleby. Pojemnik należy przykryć polietylenem lub taflą szklaną, aby stworzyć środowisko szklarniowe i utrzymać temperaturę 20 stopni. Gdy tylko na kiełkach pojawią się pełnoprawne liście, możesz zacząć nurkować w poszczególnych doniczkach.

Roślina uzyskana z nasion kwitnie dopiero w drugim roku.

Do szczepienia najczęściej stosuje się gałęzie pozostawione po wiosennym przycinaniu. Po przetworzeniu sadzonek stymulantami wzrostu należy je zakopać w zwilżonym piasku. Jeśli ołów jest pokryty kopułą z połowy plastikowej butelki i ma temperaturę 16 stopni Celsjusza i stałą wilgotność, to korzenie pojawią się gdzieś za kilka tygodni. Niektórzy ogrodnicy zalecają dodatkowe ogrzewanie od dołu, pod doniczką, np. Umieszczając doniczki bezpośrednio na kaloryferze. W przyszłym roku można się spodziewać rozkwitu ołowiu.

Plumbago jest wygodniejszy do sadzenia w wiszących doniczkach lub doniczkach. Ponieważ łodygi będą rosły z czasem, należy pomyśleć o tym, jak można je naprawić. W warunkach mieszkania wygodniej jest umieścić procesy na gzymsie, a na loggii trzeba będzie użyć dodatkowych haczyków na ścianie. Jeśli ołów rozwija się w warunkach zewnętrznych, odpowiednie są również kolumny, filary i balustrady.

W przypadku sadzenia rośliny na parapecie w konwencjonalnych doniczkach wpuszczanych, zaleca się użycie drewnianej siatki lub podstawy w kształcie palika, która umożliwia podniesienie łodyg.

Opieka

Ołów pielęgnacja w domu ma swoją specyfikę, więc uprawa tej rośliny jest bardziej odpowiednia dla pewnych siebie hodowców. W okresach wegetacji i kwitnienia podlewanie powinno być stabilne, aby gleba nie wysychała. Powinien być często nawadniany, ale niewielkimi ilościami płynu. Latem podlewanie odbywa się zwykle trzy razy w tygodniu, ale dokładną częstotliwość można określić na podstawie stanu wierzchniej warstwy gleby. Kiedy roślina przechodzi na emeryturę, podlewanie jest ograniczone, ale nie do minimum.

Ważne jest, aby wilgoć nadal dostała się do ziemi, w przeciwnym razie liście zaczną odpadać. Przesada w tej sytuacji jest również niebezpieczna - najlepiej zimą podlewać roślinę raz w tygodniu. Płyn należy przyjmować koniecznie w stanie spoczynku, w temperaturze pokojowej lub lekko podgrzany. Nawadnianie zarówno zimną, jak i twardą wodą wodociągową może prowadzić do problemów. Optymalna wilgotność waha się od 80 do 85%. Aby utrzymać odpowiedni poziom, konieczne będzie zainstalowanie nawilżaczy powietrza dowolnego formatu: od pełnowartościowych urządzeń po pojemniki z mokrą keramzytem i mchem.

Dopóki prosię nie zakwitnie, możesz dodatkowo zorganizować dla niego ciepły prysznic.

Jeśli chodzi o nawozy, należy je stosować podczas podlewania w okresie wegetacyjnym. Z reguły karmienie odbywa się co dwa tygodnie przy użyciu złożonych preparatów zaprojektowanych dla pięknie kwitnących roślin. Przycinanie jest ważną częścią pielęgnacji kwiatów. Pędy trzeba będzie skrócić do pięknej długości, aby zapobiec ich nadmiernemu rozciągnięciu. Jeśli ołów rośnie na podporze, należy ścisnąć jego wierzchołki.

Ponadto, aby krzew wyglądał pięknie i się rozprzestrzeniał, nie można obejść się bez przycinania, które odbywa się w lutym lub marcu. We wszystkich odmianach ołowiu powstaje szkielet z 3-4 silnych pędów, a wszystkie boczne są przycinane do 2/3 wysokości, pozostawiając kilka z kilku liści. Aby stymulować boczne rozszerzanie się krzewu, uszczypnij wierzchołki. Słabe i gęstniejące gałęzie są zawsze eliminowane. Gdy ołów zaczyna zmieniać swój kształt z powodu niewłaściwej pielęgnacji lub warunków utrzymania, należy niezwłocznie przystąpić do cięcia, skracając pędy do kilku par liści. Podczas przycinania regeneracyjnego pędy są przycinane na wysokość 30 centymetrów.

Nie możemy zapominać o tym, jak ważne jest wyeliminowanie wyblakłych szypułek.

Przeszczep kwiatów przeprowadza się dopiero w marcu, co 2-3 lata. Podczas gdy świnia jest młoda, odbywa się to natychmiast po przycięciu, a gdy jest już dorosła - już w razie potrzeby. Lepiej jest przenosić roślinę metodą przeładunkową, nie uszkadzając korzeni. W takim przypadku należy mimo wszystko oczyścić grudkę ziemi z górnej zanieczyszczonej warstwy. Zimą kulturę należy utrzymywać w temperaturze od 10 do 15 stopni Celsjusza. Minimalny możliwy wskaźnik to 7-8 stopni; w niższych temperaturach kwiat umiera.

W tym okresie nie jest konieczne nawożenie.

Choroby i szkodniki

Plumbago jest często atakowany przez szkodniki, które są szczególnie aktywne w warunkach niskiej wilgotności. Najczęstsze są owady i przędziorków. Osłonę należy najpierw zdjąć mechanicznie, po czym uszkodzone miejsca nałożyć Karbofosem. Środek owadobójczy można rozpylać lub nakładać zwilżonym wacikiem. Fakt, że prosię zostało zarażone przędziorkiem, można określić przez zażółcenie lub nawet opadające liście.

W takim przypadku roślina będzie musiała zostać przeszczepiona na nowe podłoże. Przede wszystkim krzew jest usuwany ze starej doniczki, jego korzenie są traktowane środkami owadobójczymi, a następnie wszystko przenosi się do nowego pojemnika. Liście i łodygi należy dodatkowo potraktować naparem z cebuli lub czosnku lub z krwawnika. Ponadto plumbago czasami choruje z powodu niewłaściwej opieki. Brak wymaganej ilości oświetlenia prowadzi do rozciągania pędów lub strzępienia liści, a sucha ziemia staje się przyczyną zakończenia kwitnienia.

Jeśli system nawadniania jest nieregularny, liście brązowieją, a łodygi słabną.

Więcej informacji znajdziesz poniżej.